Driekwart van de werkgevers heeft nog geen concrete maatregelen genomen voor de pseudo-eindheffing op fossiele leaseauto’s die per 1 januari 2027 wordt ingevoerd.
Dat blijkt uit recent onderzoek onder Nederlandse werkgevers. Met name organisaties met een kleiner wagenpark lopen achter. Leasekeuzes die nu worden gemaakt, kunnen daardoor vanaf 2030 onverwacht leiden tot hogere kosten voor werkgevers.
Vanaf 2027 betalen werkgevers jaarlijks een pseudo-eindheffing van 12 procent over de fiscale waarde van personenauto’s die zij aan werknemers ter beschikking stellen en die ook privé mogen worden gebruikt. Onder privégebruik valt ook woon-werkverkeer. De heffing geldt voor leaseauto’s die niet volledig elektrisch zijn.
Geen duidelijk plan
Op dit moment heeft slechts 26 procent van de werkgevers een concreet plan voor de invoering van de heffing. Nog eens 24 procent oriënteert zich, terwijl de helft van de organisaties geen duidelijk plan heeft of nog niet weet welke stappen nodig zijn om de financiële gevolgen op te vangen.
Werkgevers die al wel maatregelen nemen, richten zich vooral op het stimuleren van elektrisch rijden; 66 procent noemt dit als belangrijkste actie. Daarnaast past 61 procent de auto- of mobiliteitsregeling aan en onderzoekt 25 procent de mogelijkheden om de samenstelling van het wagenpark te wijzigen. Daarbij wordt vooral gekeken naar oplossingen binnen de bestaande lease- en mobiliteitsregelingen.
Uit het onderzoek blijkt ook dat de kennis over de regeling sterk uiteenloopt. Zo geeft 55 procent van de werkgevers aan goed tot zeer goed op de hoogte te zijn. De overige 45 procent is beperkt geïnformeerd of helemaal niet bekend met de pseudo-eindheffing. Vooral werkgevers met minder dan vijf voertuigen blijven achter: binnen die groep is slechts een derde goed geïnformeerd.
Veel vragen bij werkgevers
Er wordt gewaarschuwd dat uitstel het risico op hogere kosten vergroot. Voor contracten met brandstofauto’s die vóór 1 januari 2027 zijn ingegaan, geldt een overgangsregeling tot september 2030. Daarna vervalt ook voor deze contracten de vrijstelling. Tegelijkertijd is de behoefte aan kennis en advies groot, blijkt uit het aantal vragen dat werkgevers hierover stellen.